Het verschil tussen euthanasie en palliatieve sedatie is voor veel mensen niet duidelijk. Er wordt geregeld gedacht dat het ongeveer hetzelfde is. Dit is echter niet zo. Het doel, de procedure en ook de wettelijke positie verschillen onderling erg van elkaar. Om verwarring te voorkomen, hierbij de belangrijkste verschillen op een rij.

 Euthanasie         Palliatieve sedatie
Doel: Levensbeëindiging bij uitzichtloos en ondraaglijk lijden. Doel: Het verlichten van ondraaglijk lijden door het bewustzijn van de patiënt te verlagen. Het doel is niet het leven te bekorten of te verlengen.  
Er is geen redelijk andere oplossing voor de situatie waarin de patiënt zich bevindt. Het lijden kan niet op een andere manier verlicht worden.
Kan ook toegepast worden wanneer patiënt nog (lang) niet in de stervensfase is. Kan alleen toegepast worden in de stervensfase, als de patiënt minder dan 2 weken te leven heeft.
Kan alleen op verzoek van de patiënt zelf. Dit verzoek moet uitdrukkelijk en weloverwogen zijn. Vaak op voorstel van de arts, in samenspraak met naasten en (indien mogelijk) patiënt.
Euthanasie is geen recht van de patiënt en geen plicht van de arts. Een arts hoeft niet aan euthanasie mee te werken.

Palliatieve sedatie is wel een recht. Als er een indicatie is voor palliatieve sedatie mag de arts mag niet weigeren.

Euthanasie is buitengewoon medisch handelen en valt onder de euthanasiewet. De arts moet controleren of het euthanasieverzoek aan de eisen van de wet voldoet. Palliatieve sedatie is normaal medisch handelen. De arts moet zich houden aan de richtlijn palliatieve sedatie van artsenorganisatie KNMG.
De arts moet een tweede arts (SCEN-arts) raadplegen voor advies. De SCEN-arts moet de patiënt ook bezoeken. Er is geen tweede arts nodig.
De patiënt krijgt dodelijke middelen toegediend. De patiënt krijgt bewustzijnsverlagende middelen toegediend. 
Het overlijden is vrijwel onmiddellijk. De arts blijft erbij tot de patiënt is overleden. Het kan uren, dagen en soms zelfs weken duren voordat de patiënt overlijdt. De arts blijft er niet voortdurend bij.
Omdat euthanasie een onnatuurlijke dood is moet de arts meteen na het overlijden van de patiënt de euthanasie melden aan de lijkschouwer. Er bestaat geen meldplicht. Een overlijden na palliatieve sedatie is een natuurlijke dood: de patiënt overlijdt aan de ziekte waaraan hij leed of doordat hij  geen eten en drinken meer kreeg.
Euthanasie wordt altijd op zorgvuldigheid getoetst door een Regionale Toetsingscommissie Euthanasie. Bij onzorgvuldigheid loopt de arts het risico op rechtsvervolging. Alleen als vermoed wordt dat de palliatieve sedatie niet voldoet aan de richtlijn van de KNMG, wordt het handelen van de arts onderzocht. 

Over de NVVE

De NVVE is er voor iedereen die waardig wil sterven. Wij willen een optimale uitvoering van de euthanasiewet, vooral voor groepen die in de praktijk geen hulp krijgen, zoals mensen met dementie, chronisch psychiatrische patiënten en ouderen die vinden dat hun leven voltooid is.

Het Adviescentrum van de NVVE staat altijd voor zijn leden klaar. Wij zijn op werkdagen tijdens kantooruren bereikbaar voor al uw vragen over het (naderend) levenseinde.

Lees verder

We gebruiken cookies en andere technieken om uw bezoek aan onze site beter en makkelijker te maken. Maar dat betekent ook dat wij en andere partijen zoals Google meer over uw internetgedrag te weten komen dan u misschien fijn vindt.
Wilt u weten wat precies, kijk dan op onze 
Privacy- en cookieverklaring. En u mag natuurlijk altijd nee zeggen tegen cookies: dan werkt de site soms wat minder goed.