Robert Schurink (directeur NVVE) schrijft wekelijks een column over de belangrijkste gebeurtenissen van die week. De column geeft een beeld van de diverse werkzaamheden, het werkterrein en de actualiteit. Lees hier zijn laatste column genaamd: Week 9 - Waar is de hulpverlenersroute gebleven?

Week 9 - Waar is de hulpverlenersroute gebleven?

Met projectleider Froukje en hoofd communicatie Fione neem ik de opzet door van de ledenberaden, die op 14, 15 en 16 maart worden gehouden. We praten daar vooral over de strategienota Waardig Sterven, die bestuur en directie in november vorig jaar lanceerden. Tijdens de ledenberaden willen we in gesprek met de leden over de lange termijn visie en korte termijn plannen. Er is duidelijk behoefte bij de leden om mee te praten over het beleid. In Zwolle hebben zich al ruim 60 leden gemeld, voor Rotterdam en Eindhoven staat de teller op 40. Mocht u ook graag mee willen discussiƫren over de strategische koers van de NVVE, meldt u dan aan via de website.

Ledenoverleg

In een brief aan de deelnemers van de ledenberaden heb ik al een aantal eerste reacties gegeven op eerder gemaakte opmerkingen over de strategienota. Direct na de ledenberaden verwerk ik alle reacties in een aangepaste nota, die wordt vastgesteld door het bestuur op 22 maart en op het ledenoverleg op 7 april wordt besproken. Ook voor dit ledenoverleg hebben zich al 50 leden gemeld. Leden hebben na het ledenoverleg nog tot 14 april de tijd om amendementen in te dienen conform het huishoudelijk reglement. De verenigingsdemocratie begint vorm te krijgen. Ik kijk nu al uit naar de dialoog met onze leden.

Hulpverlenersroute

Deze week ontving ik een brief van Wouter Beekman, ondertekend door 80 leden. Wouter is een van de drijvende krachten geweest achter het Burgerinitiatief Uit Vrije Wil, die in korte tijd 116.871 steunbetuigingen ophaalde om een lans te breken voor een wettelijke regeling voor Voltooid Leven. De Initiatiefwet die e.e.a. moest effecturen en indertijd is opgesteld door Eugene Sutorius heeft het niet gehaald in de Tweede Kamer, omdat er geen draagvlak bleek voor een nieuwe gecertificeerde stervenshulpverlener naast de reeds bestaande BIG-geregistreerde professionals. In de brief betreuren de ondertekenaars dat de Hulpverlenersroute niet meer als aparte route is opgenomen naast het medische scenario en het autonome scenario. Ik heb daar eerder al een keer met Wouter over gesproken. Bestuur en directie vinden een aparte hulpverlenersroute niet langer haalbaar. Dat is anders voor het medische scenario en het autonome scenario. Het draagvlak voor een legale introductie van een laatstewilpil neemt toe en wij ijveren voor een wetenschappelijk onderzoek, gekoppeld aan een proef. De uitkomst daarvan kan de weg effenen voor een legale invoering. Als de laatstewilpil er is kan elk individu besluiten wie hij bij zijn laatste levensfase wil betrekken. Een stervenshulpverlener betrekken bij het begeleiden van de laatste levensfase heeft alleen aantoonbare meerwaarde als hij vergelijkbaar met een arts een euthanaticum mag verstrekken en juist daar is de Tweede Kamer fel tegen omdat ze dat voorbehoudt aan artsen. Betekent dit dat we nu de hele hulpverlenersroute niet meer van belang vinden? Nee, er zitten wel degelijk interessante elementen in. Zo blijven wij natuurlijk pleiten voor de niet strafbaarstelling van niet-artsen bij hulp bij zelfdoding. En aan de ALV zullen we voorstellen om te inventariseren of onze consulenten een opleiding willen volgen tot stervenshulpverlener. Samen met de Universiteit voor Humanistiek zouden we een dergelijk programma op kunnen zetten. Op deze wijze kunnen we zowel de behoefte peilen bij onze leden en in de praktijk de meerwaarde aantonen van een professionele stervensbegeleiding door een gecertificeerde stervenshulpverlener.

Ontvang onze nieuwsbrief

Deel dit item: