Robert Schurink (directeur NVVE) schrijft wekelijks een column over de belangrijkste gebeurtenissen van die week. De column geeft een beeld van de diverse werkzaamheden, het werkterrein en de actualiteit. Lees hier zijn laatste column genaamd: Week 5 - Maatschappelijk debat over Voltooid Leven verplaatst zich naar spreekkamer.

Week 5 - Maatschappelijk debat over Voltooid Leven verplaatst zich naar spreekkamer

Advies van de commissie-Schnabel

Eindelijk was het dan zover, de commissie Schnabel presenteerde haar adviesrapport in Nieuwspoort op 4 februari. Samen met beleidsmedewerker Krista, bestuursvoorzitter Margo en stagiair Mirthe togen we naar Den Haag om ons voor te bereiden op de presentatie. Op kantoor zaten communicatiemedewerkers Sebastiaan en Marian klaar om in overleg met hoofd communicatie Fione een persbericht op te stellen. Anderhalf uur van tevoren kregen we het vuistdikke rapport onder embargo. Na de presentatie was er de nodige media aandacht en kon ik onze visie (zoals ook verwoord op ons symposium Voltooid Leven) uitleggen aan cameraploegen van RTL, MAX en NOS. Ook de schrijvende pers was ruimschoots vertegenwoordigd en wilde graag onze reactie vernemen. De teleurstelling over het advies overheerste in de reacties, ook bij ons. Het lichtpuntje dat er werd geboden is dat voltooid leven onder de euthanasiewet past, maar er is een mits: er moet sprake zijn van stapeling van ouderdomsklachten. Existentieel lijden wordt niet erkend. En dat was het. Geen oplossing voor mensen die volgens artsen niet aan de zorgvuldigheidseisen van de euthanasiewet voldoen. Geen ruimte voor een proef met de laatstewilpil.

Reacties op rapport Schnabel

“Misdadig” hoorde ik de 95 jarige Jiskoot zeggen op de tv. “Ik heb de dokter nog nooit gezien, waarom moet hij wel oordelen of ik op een waardige manier dood mag?”. Velen uit het hart gegrepen. Volgens de commissie van Wijzen biedt de euthanasiewet voldoende ruimte voor een maatschappelijk debat, beweegt de uitvoering daarop mee en biedt zo ook een oplossing voor de doelgroep voltooid leven. Het zou mooi zijn als dat zo is, maar wij betwijfelen dat zeer en gaan dat zeker monitoren. Wij denken dat het maatschappelijk debat zich op deze manier verplaatst naar de spreekkamer van de dokter en daar zit al veel spanning op, omdat artsen ervaren dat patiënten euthanasie vaak als een recht zien. Misschien is dat ook wel een duidelijk signaal dat de maatschappelijke werkelijkheid zich ontwikkelt naar acceptatie van euthanasie als een mooie manier om waardig afscheid te nemen van het leven. Gelukkig waren de reacties van een groot aantal politieke partijen niet mals en zullen zij initiatieven nemen om het zelfbeschikkingsrecht aan de orde te stellen. Het is goed te beseffen dat de euthanasiewet is gebaseerd op onderliggend lijden, met een medisch classificeerbare aandoening. Door voltooid leven onder de euthanasiewet te brengen wordt het levenseinde nog verder gemedicaliseerd en het recht om zelf regie te voeren over eigen leven en sterven onrecht aangedaan. Grote groepen zullen nog steeds aangewezen zijn op zelfeuthanasie, een plastic zak over hun hoofd moeten trekken of stoppen met eten en drinken. Albert Heringa stelde dat “de commissie geen millimeter ruimte geeft” en de beweging Uit Vrije Wil reageerde negatief op het “flutrapport” zoals de woordvoerster Yvonne van Baerle van het Burgerinitiatief het noemde. De Coöperatie Laatste Wil heeft al opgeroepen tot burgerlijke ongehoorzaamheid en wil een proefproces uitlokken rond de laatstewilpil. Als NVVE pakken wij de handschoen op die Schnabel heeft laten liggen. U hoort binnenkort van ons!.

Telefonische bereikbaarheid

Regelmatig bereikten ons de afgelopen periode signalen dat wij niet goed telefonisch bereikbaar zijn. Door de grote drukte (in januari kregen we er 1000 nieuwe leden bij en staat de teller nu op 165.472) kon de receptie die stortvloed van telefoontjes niet goed verwerken en ontstonden wachtrijen. Dat is uitermate vervelend voor onze leden. Daarom zijn we in de maand februari een proef gestart met een “call center”. De medewerker van de ledenadministratie en de receptie vormen nu een collectief om de binnenkomende telefoontjes en e-mail goed te verwerken. Dus als het goed is hoeven onze leden deze maand niet lang meer te wachten om in contact te komen met ons. Om u een indruk te geven van de hoeveelheid contacten kan die er jaarlijks zijn: vorig jaar gaven we 16.361 wilsverklaringen uit (waarvan 7.054 digitaal) en 7,161 niet-reanimeren penningen. In het laatste kwartaal verwerkten we 6.280 e-mail berichten van leden via het contactformulier.  Hopelijk kunnen we met de proef van het call center onze leden nog beter van dienst zijn.

Ontvang onze nieuwsbrief

Deel dit item: