Voor de verandering begin ik deze weblog met de laatste dag van de week. Want wat een fantastische energie en fijne sfeer was er op onze vrijwilligersdag in Barneveld. Ruim 80 vrijwilligers waren aanwezig om met mij kennis te maken en ik met hen.

Week 44 - Zelfeuthanasie staat weer op de agenda

Annemarie had een mooi inhoudelijk programma samengesteld waar vrijwilligers zelf presentaties hielden over de activiteiten waarbij zij betrokken zijn en gaven aan hoe zij onze leden met raad en daad terzijde staan. Voor mij een mooi overzicht waar de 140 actief betrokken vrijwilligers die onze vereniging telt mee bezig zijn.

VWU

De presentatiedienst geeft vrijwel wekelijks presentaties voor de meest uiteenlopende groepen en komt daarbij nog steeds veel misvattingen tegen over de uitleg van de euthanasiewet en de rol van onze vereniging, die staat voor het uitgangspunt dat patiënten zelf de keuze maken uit het brede palet aan mogelijkheden rond het levenseinde. De dienst gevolmachtigden staat in direct contact met een kleine 150 leden die meestal geen naasten meer hebben. Zij hebben elk jaar minstens drie keer contact met de leden en zijn steun en toeverlaat als het moment van het levenseinde daar is. Een groep vrijwilligers is ook actief betrokken bij de telefonische spreekuren en geeft via een telefonisch contact informatie op vragen van onze leden. Tijdens de spreekuren in het land ontvangen de consulenten in club- en buurthuizen regelmatig leden met specifieke vragen over hun eigen situatie. Dat er veel behoefte is aan direct contact blijkt wel uit de VWU’s. VWU’s? Ja, de consulenten houden hun eigen inzet bij in VrijWilligersUren, grappig. Een andere dienst bezoekt leden thuis en geeft hen advies en voorlichting in de eigen omgeving. Vanuit het adviescentrum werd ter afsluiting het nieuwe scholingsprogramma gepresenteerd, want we willen graag dat al onze vrijwilligers goed zijn geïnformeerd en we onze leden op een professionele wijze bijstaan. Al met al een heel mooi overzicht van de diensten die we aan onze leden bieden en een groot compliment aan al die vrijwilligers die op deze wijze hun bijdrage leveren aan de doelen van de vereniging. En en passant met elkaar staan voor een mooi verenigingsleven.

Medische Adviesraad

Aan het begin van de week maakte ik kennis met onze medische adviesraad (MAR), bestaande uit ervaren artsen die veel van het onderwerp euthanasie afweten. Met hen besprak ik o.a. de informatie over zelfeuthanasie die op onze website staat achter Mijn NVVE. We kwamen al snel tot de ontdekking dat de meeste middelen die er op staan zeer moeilijk of niet verkrijgbaar zijn. Het adviescentrum is inmiddels bezig deze informatie opnieuw te ordenen. De volgende bijeenkomst komen MAR en Adviescentrum onder mijn leiding bij elkaar om over het onderwerp zelfeuthanasie te spreken. Naast het actualiseren van de informatie op de website bespreken we dan ook de meest gangbare methoden voor zelfeuthanasie. Het is mij namelijk gebleken dat er verschillende opvattingen leven over deze methoden. Mijn uitgangspunt is dat wij onze leden goed en objectief moeten informeren, zodat zij zelf een keuze kunnen maken als ze via zelfeuthanasie hun leven willen beëindigen.

KNMG en NRC Lezersonderzoek over euthanasie

De hele week hebben we ook met belangstelling het initiatief van de NRC, ondersteund door de KNMG, gevolgd. Op zaterdag 24 oktober startte de NRC een lezersonderzoek om het debat over euthanasie verder te brengen. De uitkomsten tot nu toe worden door de NRC als verrassend beoordeeld en laten een grote steun zien voor zelfbeschikking. Veel lezers vinden bijvoorbeeld dat er een laatstewilpil moet komen (maar 27,5% van de lezers is echt tegen) en dat de wens van patiënten met dementie gerespecteerd zou moeten worden, ook als ze wilsonbekwaam zijn geworden. De uitslagen vindt u hier. In een hoofdredactioneel commentaar constateert de NRC dat er de vraag naar euthanasie toeneemt en dat met name de doelgroep vergeten groepen, stapeling van ouderdomsklachten en voltooid leven leidt tot onrust bij een groep artsen. Het is niet helemaal duidelijk hoe groot deze groep is, maar het is een signaal om serieus te nemen en begrip voor te hebben. Voor de meeste artsen is het verlenen euthanasie een emotionele belasting, dat mogen we niet vergeten. Tegelijkertijd hanteren zij de sleutel van de medicatiekast en horen zij begrip te hebben voor doodswensen van hun patiënten. Willen ze het zelf niet uitvoeren, laten ze dan verwijzen naar een collega of de laatstewilpil helpen mogelijk te maken. De uitkomsten van het lezersonderzoek ondersteunt onze roep om een laatstewilpil mogelijk te maken en daarmee de autonome route legaal te realiseren. Op korte termijn zullen wij met een initiatief komen om na 25 jaar discussie concrete stappen te zetten voor de legale invoering van medicatie voor zelfeuthanasie, waarbij we ons bewust zijn van zorgvuldigheidscriteria die van belang zijn om misbruik te voorkomen. Dergelijke middelen mogen natuurlijk niet beschikbaar komen voor mensen die suïcidaal zijn of in een emotionele fase verkeren. Over onze plannen zullen Margo en ik op korte termijn overleg voeren met belangrijke gesprekspartners als KNMG, Levenseindekliniek, Coöperatie Laatste Wil, Levenseindecouselors en vele anderen die dit onderwerp na aan het hart ligt.

Ontvang onze nieuwsbrief

Deel dit item: