Hulpverleners die kunnen reanimeren hebben grote moeite de wensen te eerbiedigen van mensen die niet gereanimeerd willen worden. Dat werd duidelijk tijdens de eerste studiedag niet-reanimeren, die de NVVE hield in Amstelveen.

Hulpverlener reanimeert, ook als patiënt niet wil

Met name vrijwilligers die hebben geleerd te reanimeren kunnen maar moeizaam afstand doen van die vaardigheid. "De adrenaline giert door je lijf, je komt in een staat van bewustzijnsvernauwing, en dan handel je", aldus een van de deelnemers.

Maar ook na die eerste impuls wordt de reanimatie vaak voortgezet. "Wil iemand niet gereanimeerd worden, dan stop ik. Raakt hij bewusteloos, dan ga ik er weer mee verder", vertelde een Rode Kruis-medewerker in de zijlijn van de studiedag. Een collega van hem zei niet op zoek te gaan naar een niet-reanimeerpenning. "Dat kost tijd, en bij reanimatie telt elke seconde."

Dat stond haaks op het verhaal van een ambulancebroeder, die een bejaarde man met meerdere ernstige gezondheidsklachten na een hartstilstand weer had teruggehaald in het land der levenden. Later bleek dat de man al diverse keren had gezegd niet verder te willen. De reanimatie werd gestaakt. "We moeten ons afvragen of we de hoogbejaarde die we door reanimatie in leven houden niet beroven van een mooie dood", aldus deze broeder.

Dat is des te schrijnender als wordt gekeken naar cijfers die werden gepresenteerd door Petra de Jong, directeur van de NVVE. Van de acht van de honderd mensen boven de zeventig die de reanimatie overleven hebben er vier ernstige klachten, waaronder hersenletsel.

Ervaringsdeskundige Marianne Ockels-van Leek, die haar man na een hartstilstand reanimeerde: "Zijn brein was een gatenkaas. Daar had niemand mij op voorbereid. We zijn op het verkeerde spoor gezet. Een hartstilstand is een fijne dood."

Socioloog en verpleegkundige Hugo van der Wedden kwam met een sociologische verklaring voor reanimatie. Het maakt van de plotselinge dood een geleidelijke, wat tijd geeft die te aanvaarden. Ook is er het idee dat we controle hebben over de dood. "Het is de andere kant van euthanasie."

En zó slecht zijn de resultaten van reanimatie nou ook weer niet, beweerden enkele deelnemers. "Ik ken genoeg mensen die geheel zijn hersteld." Ook zou uit recente cijfers blijken dat een kwart overleeft, waarvan maar een gering percentage hersenletsel heeft.

Ontvang onze nieuwsbrief

Deel dit item: